Wyskoczyłem z łóżka, wziąłem prysznic, wskoczyłem w szmatki do samochodu i do roboty. Nawet ruch duży nie był, ale co się dziwić, jak to taka godzina. Wszyscy sobie jeszcze smacznie śpią o takiej godzinie. Co chwila ziewałem. Jak ja mam myśleć. Czego Marcin ode mnie oczekuje. Co ja mam tam pomóc. No nie ważne, szef wzywa trzeba jechać. Wszedłem do banku i pierwsze kogo zobaczyłem to była Weronika. Wyglądała inaczej niż ostatnio. Miała na sobie opięte dżinsy, ładną bluzkę, płaskie buty.

Przyzwyczaiłem się, że jest totalnie odstawiona. Uśmiechnąłem się do niej, ale wyraźnie była nie w humorze. Marcin siedział na górze. Poszedłem więc tam i się zaczęło. Okazało się, że Karolina tak pracowała, że nie przynosiło to zysków, a ona księgowała te pieniądze. Szczerze powiedziawszy zapowiadało się niezbyt ciekawie. Karolina jak przyjdzie, to Marcin chyba ją zastrzeli. A szkoda byłoby takiej ładnej osóbki jak ona. Próbowaliśmy coś wymyślić, żeby to przeksięgować, ale to wcale nie jest takie łatwe i wymaga masy czasu.