A Marcin siedział, jakby nigdy nic i coś robił. Nawet na nią nie popatrzył. On chyba nie ma serca. Cześć- powiedziałem kiedy wszedłem. Ona się od razu uśmiechnęła. Idź do mojego biura, ja tam za chwileczkę do Ciebie przyjdę. Tak, tak, bo ja muszę jeszcze z Tomkiem pogadać- Marcin miał chyba jakąś sprawę. Co z Weroniką? Zapytał od razu, jak Karolina wyszła. Dobrze się czuje? Przywiozłeś ją już? Nie jeszcze jej nie przywiozłem, bo tam trochę będzie. Ale wszystko dobrze. A tak swoją drogą to dlaczego tak naskoczyłeś na Karolinę. Przecież mogło być tak, że ktoś pracował na jej kompie…Hej, hej zaczekaj.

Marcin wszedł mi w słowo. To było bardzo dobrze sprawdzone od kogo to wyszło, to raz. A po drugie przecież jak siadasz do pracy to pierwsze co robisz to się logujesz, także dobrze widać od kogo to poszło. W sumie to Marcin mnie zagiął. Ja byłem przygotowany na obronę Karoliny, ale teraz to nie miałem już nic do powiedzenia. Dobra, to ja idę jej pomóc. No dobra. A mam jeszcze jedno pytanie, przeszło Ci już z Weroniką? Marcin mnie zagiął.